Mijn grootste angst is niet het vallen en zelfs
het neerkomen schrikt me niet het meest,
ik weet dat het pijn zal doen en hoe traag mijn schrammen genezen,
ik weet dat de grond hard is en hoe opgezet blauw mijn lijf kan zijn,
maar daar kan ik mee leven
hinkend kom ik sneller
dan huilend om een gebroken been
wat mij het meest beangstigend is
het idee dat ik
op moet staan om
te lopen in een
wereld die ik lang niet ken.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten