Als een moeder aan de rand van het voetbalveld.

Ik heb je eerder gesproken. Je vertelde me waar je tegen aan liep, hoe je geen contact wist te maken en wie je was, of wie je dacht te zijn. Je vertelde me van alles en dat was het dan. Ik heb er nog wel over gedacht. Ik heb ernaar gekeken en ik heb het laten wezen. Ik laat het los. Ik lit gewurde.

Af en toe kijk ik naar je. Ik zie je rennen. Ik zie je gaan en je gaat veel beter dan je zelf denkt. Je doet zoveel meer dan je zegt en je bent zoveel meer dan je denkt te zijn. Alsof je de mensen niet kende, maar dat je het team net hebt leren kennen. Alsof je het spel niet kent, maar er net iemand geweest is om je regels uit te leggen. En daar ga je. Daar ga je, achter die bal aan, of wat je doel maar is.Soms zo onhandig. Soms totaal de verkeerde kant op. En soms ga je zo hard, dat je struikelt over de bal.

Maar ik bewonder je. Ik bewonder je doorzettingsvermogen. Ik bewonder je manier van zijn, je leergierigheid, hoe je alles in je opneemt. Ik zie je struikelen en ik kan maar moeilijk delegeren.

Als ik je moeder was, had ik die bal er allang zelf ingeschopt!

Speedboot

Eigenlijk ben ik een speedboot, een heel licht speedbootje.

Ik heb een motor, zo'n hele snelle. En als ik aan ga, scheur ik als een idioot over de golven. Ik maak een wereld lawaai: hier ben ik! Ik draai als een wervelstorm in het rond, vol energie. Je merkt me wel op, iedereen zou me op kunnen merken. Ik ben behoorlijk aanwezig, maar ik zie je niet. Nee joh, ik ga veel te snel!Ik vlieg als een vliegtuig voorbij. Veel te druk, veel te snel om om me heen te kijken. Ik zie veel maar ik merk niets op.

Er is ook een andere kant. Behalve mijn snelle kant, is er ook de kant van de stilstand. Hier lig ik aangemeerd, ik ga nergens heen. Ik word gedragen door de golven. Ik wieg heen en weer, of als de wind aanwakkert en de golven worden hoger, kantel ik bijna en ga ik als een vlieger op de wind. Ik stoot tegen de kant en zelfs in mijn stilstand, ben ik niet stil. Ik probeer het wel hoor.. Rustig blijven liggen. Maar je hebt er geen idee van hoe dat is, hoe je dat ooit bereikt als je een speedboot bent. Een heel licht speedbootje, op hoge golven.

Nee, ik ben niet van het traag. Ik ben niet van het rustig varen. Ik kan niet dobberen en een middag naar de wolken kijken. Ik heb geen roeispanen om mezelf langzaam aan voort te bewegen en het landschap ook te zien. Ik ben van het alles. Ik ben van het alles en van het niets. Ik ben van het mezelf voorbij sjezen en van het pogen niet meer te bewegen.

Hier ben ik en ik lig stil. Dat is niet omdat ik rustig ben. Nee, ik ben een speedboot!