Je komt online
in gedachten
schreeuw ik je naam
Je bent zó leuk!
Laatstt zag ik haar weer
een ander meisje
dat éne meisje
ze straalt
ze straalt altijd
ze is bloedmooi
natuurlijk bijzonder
meer dan jij
(vertel ik mezelf
omdat het niet zo is?)
Onee
..ik heb een vriend
donderdag 19 februari 2009
zondag 15 februari 2009
aan de toenmalige vriendin van mijn ex
Lieve Froukje,
binnen nu en drie dagen vallen je brieven in mijn brievenbus, of in de brievenbus van mijn ouders dan.. Toen je ze schreef, woonde ik daar nog ja. Het zal wel niet helemaal normaal zijn om erop te reageren nog voordat ik ze gelezen heb, maar ik wil het toch proberen.. Ik beloof je niet eens dát ik ze lees, ik vertel je alleen wat ik erin verwacht te lezen.. Je brieven, wanhopig soms, zoekend naar bevestiging, maar vooral naar erkenning. Want je weet zelf, je vriendje zegt wel 5x op een dag hoe lief hij je vindt en hoeveel hij van je houdt, maar op de momenten dat hij je niet lijkt te kennen, zeggen deze woorden je niets. Tuurlijk.. je wilt enorm graag dat hij je leuk vindt! Je zult je aanpassen om te maken dat hij je liever vindt. Je zult hem ver en dan bedoel ik héél ver, over je grenzen laten gaan omdat hij daar graag wil zijn.. Je zult doen wat hij wil. Je zult proberen zo te zijn dat hij je écht lief vindt.. Want daar geloof je niet in. Iedere keer dat je iets van jezelf laat zien, lijkt hij je vreemd te vinden, of stom, of.. wat dan ook. Hij vraagt je om alsjeblieft jezelf te zijn, maar zodra je dat doet, schopt hij je heel hard onderuit. Hij weet dit niet en jij kunt dit niet uitleggen.. Het werkt niet. Dat weet je wel, al vanaf de eerste dag. Maar.. hij is zo leif voor je en je wilt zo graag! Je hebt het van je leven niet meegemaakt dat iemand jou gewoon leif vond zonder vanalles van je te verwachten. Je hebt sowieso nooit gedacht dat er iemand echt voor je zou gaan. Je had verwacht dat je altijd alleen zou blijven omdat je gewoon niet leuk genoeg was.. omdat je gewoon een hopeloos mislukt kind was. Omdat niemand je echt graag mocht. Omdat.. nouja, je kent het zelf het beste. Omdat je niet zo'n hoge eigenwaarde had en jij je zelfbeeld in alles zag bevestigd.. Behalve dan in hem.
En dit is wat hij met je doet: hij gelooft in je zoals er eerder niemand in je heeft geloofd, hij gaat voor je zoals er eerder niemand voor je ging, hij neemt tijd voor je, hij heeft aandacht voor je en hij houdt van je, zelfs wanneer blijkt dat je echt een psychisch wrak bent.. Ik zou willen dat dit genoeg was. Ik weet hoe graag jij dit wilt, hoe sterk je erin probeert te geloven, hoezeer je jezlef vertelt dat het neit zo erg is dat hij je niet altijd begrijpt en dat jullie er wel uit komen, samen. Want ach.. hij gaat wel es over je grenzen, maar daar kunnen jullie toch over praten? Hij voelt dit zelf soms ook. Sterker nog.. hij voelt soms van uit zijn eigen wereldje dat jij hem liever neit wilt zien. Dat geef je neit eens aan.. Hij vraagt het na, of zelfs dat niet. Nouja,, ach. Je moet je ook niet aanstellen hè.. Ik bedoel: je reageert wel eens wat overgevoelig en dat je toevallig heel gevoelig bent, vergeten we even, je moet het allemaal niet erger maken dan dat het is en als het echt zo erg is, moet je het gewoon zeggen! Je bent ook wel wat een kneus om je eerst door hem te laten verneuken, of achteraf te zeggen dat hij je heeft verneukt, maar dit niet tegen hem te zeggen. Zo weet hij ook niet wat hij met je aanmoet.
Weetje Frouk.. je voelt veel. Je bent zwaar verward door het feit dat iemand de enige waarheid waar je zeker van bent, tegenspreekt: je bent wél de moeite waard! En nee, je kunt dit niet geloven. Je kunt hier niet meteen naar handelen. Voor zover jij je er bewust van bent dat je over een grens gaat, durf je dit niet meteen aan te geven! Ik bedoel.. er was nooit iemand die je zo graag wilde kennen, zo graag bij je wilde zijn. Er was eerder niemand die zo naar je probeerde te luisteren of er écht voor je was.. Weet jij veel wat je hiermee aan moet! Weet jij veel wat dit betekent en hoe dit werkt.. Jij doet ook maar wat. Terwijl je heel hard schreeuwt om bevestiging ('vind me ook lief als ik niet makkelijk ben!') ben je ook heel bang om dit te verliezen en ben je geneigd je aan te passen ('ik wil alles zijn wat je zoekt'). Deze twee dingen zijn nogal tegengesteld aan elkaar en ej slingert. Je slingert tussen hem en jezelf. Tussen angst om hem te verliezen en het onvermogen -maar altijd proberen- te kunnen zijn wie hij zoekt. Ik zie je worstelen.. Hij lijkt vaak niet te begrijpen dat je hem lief vind. Hij blijft denken dat hij een loser is. Wat hij met jou doet, heb jij blijkbaar niet bij hem bereikt. Je kunt hem dit niet aan zijn verstand peuteren en iedere keer dat het wel lukt, zal hij zo veel bij je willen zijn dat je geen lucht meer krijgt. Hij zal je verstikken met zijn liefdesverklaringen en je zult je steeds verder gedwongen voelen te voldoen aan alles wat hij van je wil. Jeweetwel.. te vaak bij je zijn, te dicht bij je zijn. Je bent geen loser.
JIJ BENT GEEN LOSER
Je bent afwijkend. Je hebt veel tijd voor jezelf nodig. Je functioneert niet helemaal. Je bent niet snel. Maar dit maakt je geen loser. Zelfs al maak je het uit.. hoe een vriend het beschreef: dit was geen weloverwogen beslissing maar een paniekactie. Jij had de leifste vriend van de wereld. En degene tot wie jij je het meest aangetrokken voelde. De persoon die je meer heeft laten voelen dan wie dan ook. Iemand die heel bijzonder voor je was, maar die je nooit kon bereiken. En dat is pijnlijk.
Je vindt hem lief, maar het werkt niet.
Hij vindt jou lief, maar het werkt niet.
Je bent graag bij hem, maar het werkt niet.
Hij is graag bij jou, maar het werkt niet.
Je hebt tijd voor jezelf nodig, maar het lukt niet.
Je moet je grenzen aangeven, maar je voelt ze zovaak niet.
Je voelt je grenzen maar je kunt ze niet aangeven.
Je voelt je grenzen, maar je durft ze niet aan te geven.
Je durft je grenzen best aan te geven, maar je wilt het niet.. Je wilt hem niet teleurstellen.
Je vertelt hem wat je voelt, maar hij verstaat je niet.
Je geeft je grens aan, maar hij hoort je niet.
Je gilt op je allerhardst, maar hij verstaat je niet.
Je probeert wat je kunt, maar het werkt niet.
Hij probeert wat hij kan, maar het werkt niet.
Uiteindelijk lijkt hij eroverheen te zijn. Hij heeft het verdrongen of verwerkt. Het is afgezwakt of weggestopt. Het bestaat niet meer of hij kan heel goed doen alsof het er niet is. Jij kunt oprecht zeggen dat je gevoel afgezwakt is. En jij kunt oprecht zeggen dat het gevoel er nog is. Je weet dit.. Je neemt het met je mee. Ik hoop dat je de positieve dingen onthoudt: je bent de moeite waard. En ik hoop dat je van de negatieve dingen leert: jezelf niet serieus nemen doet veel, héél veel, pijn. Wat je ook doet, wat je ook kiest, je knet jezelf, je leert hoe het werkt met gevoel en.. je weet hoe je moet vechten, maar ook dat opgeven soms gewoon beter is.
Binnen drie dagen heb ik je brieven en ik weet wat erin staat, maar ook weet ik dat ik dit helemaal niet kan weten. Waarheid verandert. Op het moment dat het heden verleden wordt, is dit verkleurd door datgeen wat op het moment dat het nog heden was, verre toekomst was.. Ergens in die toekomst, komt het goed.
Liefs Froukje
binnen nu en drie dagen vallen je brieven in mijn brievenbus, of in de brievenbus van mijn ouders dan.. Toen je ze schreef, woonde ik daar nog ja. Het zal wel niet helemaal normaal zijn om erop te reageren nog voordat ik ze gelezen heb, maar ik wil het toch proberen.. Ik beloof je niet eens dát ik ze lees, ik vertel je alleen wat ik erin verwacht te lezen.. Je brieven, wanhopig soms, zoekend naar bevestiging, maar vooral naar erkenning. Want je weet zelf, je vriendje zegt wel 5x op een dag hoe lief hij je vindt en hoeveel hij van je houdt, maar op de momenten dat hij je niet lijkt te kennen, zeggen deze woorden je niets. Tuurlijk.. je wilt enorm graag dat hij je leuk vindt! Je zult je aanpassen om te maken dat hij je liever vindt. Je zult hem ver en dan bedoel ik héél ver, over je grenzen laten gaan omdat hij daar graag wil zijn.. Je zult doen wat hij wil. Je zult proberen zo te zijn dat hij je écht lief vindt.. Want daar geloof je niet in. Iedere keer dat je iets van jezelf laat zien, lijkt hij je vreemd te vinden, of stom, of.. wat dan ook. Hij vraagt je om alsjeblieft jezelf te zijn, maar zodra je dat doet, schopt hij je heel hard onderuit. Hij weet dit niet en jij kunt dit niet uitleggen.. Het werkt niet. Dat weet je wel, al vanaf de eerste dag. Maar.. hij is zo leif voor je en je wilt zo graag! Je hebt het van je leven niet meegemaakt dat iemand jou gewoon leif vond zonder vanalles van je te verwachten. Je hebt sowieso nooit gedacht dat er iemand echt voor je zou gaan. Je had verwacht dat je altijd alleen zou blijven omdat je gewoon niet leuk genoeg was.. omdat je gewoon een hopeloos mislukt kind was. Omdat niemand je echt graag mocht. Omdat.. nouja, je kent het zelf het beste. Omdat je niet zo'n hoge eigenwaarde had en jij je zelfbeeld in alles zag bevestigd.. Behalve dan in hem.
En dit is wat hij met je doet: hij gelooft in je zoals er eerder niemand in je heeft geloofd, hij gaat voor je zoals er eerder niemand voor je ging, hij neemt tijd voor je, hij heeft aandacht voor je en hij houdt van je, zelfs wanneer blijkt dat je echt een psychisch wrak bent.. Ik zou willen dat dit genoeg was. Ik weet hoe graag jij dit wilt, hoe sterk je erin probeert te geloven, hoezeer je jezlef vertelt dat het neit zo erg is dat hij je niet altijd begrijpt en dat jullie er wel uit komen, samen. Want ach.. hij gaat wel es over je grenzen, maar daar kunnen jullie toch over praten? Hij voelt dit zelf soms ook. Sterker nog.. hij voelt soms van uit zijn eigen wereldje dat jij hem liever neit wilt zien. Dat geef je neit eens aan.. Hij vraagt het na, of zelfs dat niet. Nouja,, ach. Je moet je ook niet aanstellen hè.. Ik bedoel: je reageert wel eens wat overgevoelig en dat je toevallig heel gevoelig bent, vergeten we even, je moet het allemaal niet erger maken dan dat het is en als het echt zo erg is, moet je het gewoon zeggen! Je bent ook wel wat een kneus om je eerst door hem te laten verneuken, of achteraf te zeggen dat hij je heeft verneukt, maar dit niet tegen hem te zeggen. Zo weet hij ook niet wat hij met je aanmoet.
Weetje Frouk.. je voelt veel. Je bent zwaar verward door het feit dat iemand de enige waarheid waar je zeker van bent, tegenspreekt: je bent wél de moeite waard! En nee, je kunt dit niet geloven. Je kunt hier niet meteen naar handelen. Voor zover jij je er bewust van bent dat je over een grens gaat, durf je dit niet meteen aan te geven! Ik bedoel.. er was nooit iemand die je zo graag wilde kennen, zo graag bij je wilde zijn. Er was eerder niemand die zo naar je probeerde te luisteren of er écht voor je was.. Weet jij veel wat je hiermee aan moet! Weet jij veel wat dit betekent en hoe dit werkt.. Jij doet ook maar wat. Terwijl je heel hard schreeuwt om bevestiging ('vind me ook lief als ik niet makkelijk ben!') ben je ook heel bang om dit te verliezen en ben je geneigd je aan te passen ('ik wil alles zijn wat je zoekt'). Deze twee dingen zijn nogal tegengesteld aan elkaar en ej slingert. Je slingert tussen hem en jezelf. Tussen angst om hem te verliezen en het onvermogen -maar altijd proberen- te kunnen zijn wie hij zoekt. Ik zie je worstelen.. Hij lijkt vaak niet te begrijpen dat je hem lief vind. Hij blijft denken dat hij een loser is. Wat hij met jou doet, heb jij blijkbaar niet bij hem bereikt. Je kunt hem dit niet aan zijn verstand peuteren en iedere keer dat het wel lukt, zal hij zo veel bij je willen zijn dat je geen lucht meer krijgt. Hij zal je verstikken met zijn liefdesverklaringen en je zult je steeds verder gedwongen voelen te voldoen aan alles wat hij van je wil. Jeweetwel.. te vaak bij je zijn, te dicht bij je zijn. Je bent geen loser.
JIJ BENT GEEN LOSER
Je bent afwijkend. Je hebt veel tijd voor jezelf nodig. Je functioneert niet helemaal. Je bent niet snel. Maar dit maakt je geen loser. Zelfs al maak je het uit.. hoe een vriend het beschreef: dit was geen weloverwogen beslissing maar een paniekactie. Jij had de leifste vriend van de wereld. En degene tot wie jij je het meest aangetrokken voelde. De persoon die je meer heeft laten voelen dan wie dan ook. Iemand die heel bijzonder voor je was, maar die je nooit kon bereiken. En dat is pijnlijk.
Je vindt hem lief, maar het werkt niet.
Hij vindt jou lief, maar het werkt niet.
Je bent graag bij hem, maar het werkt niet.
Hij is graag bij jou, maar het werkt niet.
Je hebt tijd voor jezelf nodig, maar het lukt niet.
Je moet je grenzen aangeven, maar je voelt ze zovaak niet.
Je voelt je grenzen maar je kunt ze niet aangeven.
Je voelt je grenzen, maar je durft ze niet aan te geven.
Je durft je grenzen best aan te geven, maar je wilt het niet.. Je wilt hem niet teleurstellen.
Je vertelt hem wat je voelt, maar hij verstaat je niet.
Je geeft je grens aan, maar hij hoort je niet.
Je gilt op je allerhardst, maar hij verstaat je niet.
Je probeert wat je kunt, maar het werkt niet.
Hij probeert wat hij kan, maar het werkt niet.
Uiteindelijk lijkt hij eroverheen te zijn. Hij heeft het verdrongen of verwerkt. Het is afgezwakt of weggestopt. Het bestaat niet meer of hij kan heel goed doen alsof het er niet is. Jij kunt oprecht zeggen dat je gevoel afgezwakt is. En jij kunt oprecht zeggen dat het gevoel er nog is. Je weet dit.. Je neemt het met je mee. Ik hoop dat je de positieve dingen onthoudt: je bent de moeite waard. En ik hoop dat je van de negatieve dingen leert: jezelf niet serieus nemen doet veel, héél veel, pijn. Wat je ook doet, wat je ook kiest, je knet jezelf, je leert hoe het werkt met gevoel en.. je weet hoe je moet vechten, maar ook dat opgeven soms gewoon beter is.
Binnen drie dagen heb ik je brieven en ik weet wat erin staat, maar ook weet ik dat ik dit helemaal niet kan weten. Waarheid verandert. Op het moment dat het heden verleden wordt, is dit verkleurd door datgeen wat op het moment dat het nog heden was, verre toekomst was.. Ergens in die toekomst, komt het goed.
Liefs Froukje
vrijdag 13 februari 2009
eerste liefde en het vervolg
Ik heb je vijf weken niet gesproken, dat vertelt internet me.. en je weet: alles wat op internet staat is waar. In mijn herinnering is het minimaal twee maanden geleden.. Ergens in december, vlak nadat ik mijn vriend had leren kennen. De jongen met de krullen, die mooie jongen.. agh, je weet.. je weet niet. Ik weet.
Ik heb je gemist.. Ik heb je echt gemist terwijl ik druk bezig ben een leven met iemand anders op te bouwen. Dat.. DAMN, af en toe wilde ik je gewoon even zien, even spreken, even bij je zijn. Ik weet heel goed dat ik je niet mag aanraken. Ik weet dat ik je daar kwaad mee maak, het is al zo lang uit.. het is zo'n gerotzooi geweest en hoe veel we ons ook tot elkaar aangetrokken voelen, we kunnen elkaar niet bereiken. Het is niet iets. Het wordt niet iets. Het lukt ons niet.
Ik moet je laten gaan. Ik ehb je moeten laten gaan. Ik heb het opgegeven. Bij iedere kans die ik kreeg, heb ik er uiteindelijk steeds voor gekozen om deze niet te grijpen, niet met je verder te gaan en ja.. Het feit dat ik gewoon voor je blíjf voelen, hoe onmogelijk ook, maakt de hele situatie pijnlijk.
Theoretisch gezien kan ik heel goed bedenken wie er allemaal mooier, liever en leuker dan jou zijn. Ik weet heel goed met welke mensen ik meer kan, omdat ik met ze kan lachen, of met ze kan praten, omdat er overeenkomsten zijn of gemeenschappelijke interesses tussen hen en mij, al die dingen die wij niet lijken te hebben. Ik kan uitoepen wat mijn contact met jou zó pijnlijk maakte en auw! Ik weet waar ik het over heb.. zoals jij dit niet kunt begrijpen, maar het wel hebt geweten.
Practisch gezien.. ik doe leuke dingen met vrienden en ik geniet zonder dat ik aan je denk. Dit is een héle stap.. lange tijd is dit niet zo geweest, ben ik bijna geobsedeerd geweest door de gedachte aan jou. Toch ook.. ik voel me lang niet zoveel aangetrokken tot mijn vriend -die ik overigens vertrouw, wat ik bij jou niet deed- als ik me voelde aangetrokken tot jou. Ik denk aan je in de trein, hoewel ik aan kan nemen dat je deze neit meer neemt, dat ej stage afgelopen is. Ik vraag me af hoe het met je gaat. Ik zou je aanspreken als ik je zag.. ik zou je niet laten gaan. 'Ik weet dat je niet tegen onverwachte gebeurtenissen kunt en dat je dus nu niet met me gaat praten, maar ik wil wel weten hoe het met je gaat!'
Het gaat beter hoor. Ik lig lekker met mijn vriendje in bed, we rommelen wat aan. Ik fake en ik geniet van dingen waar ik bij jou alleen maar heel bang voor was.. Ik heb tijd voor mezelf nodig, maar ik kan me ook een hele tijd met hem vermaken. Volgens mijn therapeut ben ik veel meer mezelf bij hem.. Tis oké.
Zelfs nu jij -ik had je al voor de zoveelste keer uit mijn lijst verwijderd- me aanspreekt. Je vraagt of ik de brieven terugwil die ik je ooit schreef.. Je foto kijkt me rechtstreeks aan. Ik kijk naar alles wat ik onaantrekkelijk aan je zou kunnen vinden: je puisten, je onderkin, de kleuren die je draagt, je blik, de standaardheid en weinige creativiteit die je in je foto's verwerkt, je nerderige blouse die over het algemeen alleen door 60plusser wordt gedragen, je kleding die net een maat te klein is of je lijf dat net een maat te groot gegroeid is.. OH! JE BENT ZO LEUK..!
Sorry.. zal ik die brieven terugvragen, gewoon omdat ik je dan nog zie wanneer je ze me overhandigt?
Ik heb je gemist.. Ik heb je echt gemist terwijl ik druk bezig ben een leven met iemand anders op te bouwen. Dat.. DAMN, af en toe wilde ik je gewoon even zien, even spreken, even bij je zijn. Ik weet heel goed dat ik je niet mag aanraken. Ik weet dat ik je daar kwaad mee maak, het is al zo lang uit.. het is zo'n gerotzooi geweest en hoe veel we ons ook tot elkaar aangetrokken voelen, we kunnen elkaar niet bereiken. Het is niet iets. Het wordt niet iets. Het lukt ons niet.
Ik moet je laten gaan. Ik ehb je moeten laten gaan. Ik heb het opgegeven. Bij iedere kans die ik kreeg, heb ik er uiteindelijk steeds voor gekozen om deze niet te grijpen, niet met je verder te gaan en ja.. Het feit dat ik gewoon voor je blíjf voelen, hoe onmogelijk ook, maakt de hele situatie pijnlijk.
Theoretisch gezien kan ik heel goed bedenken wie er allemaal mooier, liever en leuker dan jou zijn. Ik weet heel goed met welke mensen ik meer kan, omdat ik met ze kan lachen, of met ze kan praten, omdat er overeenkomsten zijn of gemeenschappelijke interesses tussen hen en mij, al die dingen die wij niet lijken te hebben. Ik kan uitoepen wat mijn contact met jou zó pijnlijk maakte en auw! Ik weet waar ik het over heb.. zoals jij dit niet kunt begrijpen, maar het wel hebt geweten.
Practisch gezien.. ik doe leuke dingen met vrienden en ik geniet zonder dat ik aan je denk. Dit is een héle stap.. lange tijd is dit niet zo geweest, ben ik bijna geobsedeerd geweest door de gedachte aan jou. Toch ook.. ik voel me lang niet zoveel aangetrokken tot mijn vriend -die ik overigens vertrouw, wat ik bij jou niet deed- als ik me voelde aangetrokken tot jou. Ik denk aan je in de trein, hoewel ik aan kan nemen dat je deze neit meer neemt, dat ej stage afgelopen is. Ik vraag me af hoe het met je gaat. Ik zou je aanspreken als ik je zag.. ik zou je niet laten gaan. 'Ik weet dat je niet tegen onverwachte gebeurtenissen kunt en dat je dus nu niet met me gaat praten, maar ik wil wel weten hoe het met je gaat!'
Het gaat beter hoor. Ik lig lekker met mijn vriendje in bed, we rommelen wat aan. Ik fake en ik geniet van dingen waar ik bij jou alleen maar heel bang voor was.. Ik heb tijd voor mezelf nodig, maar ik kan me ook een hele tijd met hem vermaken. Volgens mijn therapeut ben ik veel meer mezelf bij hem.. Tis oké.
Zelfs nu jij -ik had je al voor de zoveelste keer uit mijn lijst verwijderd- me aanspreekt. Je vraagt of ik de brieven terugwil die ik je ooit schreef.. Je foto kijkt me rechtstreeks aan. Ik kijk naar alles wat ik onaantrekkelijk aan je zou kunnen vinden: je puisten, je onderkin, de kleuren die je draagt, je blik, de standaardheid en weinige creativiteit die je in je foto's verwerkt, je nerderige blouse die over het algemeen alleen door 60plusser wordt gedragen, je kleding die net een maat te klein is of je lijf dat net een maat te groot gegroeid is.. OH! JE BENT ZO LEUK..!
Sorry.. zal ik die brieven terugvragen, gewoon omdat ik je dan nog zie wanneer je ze me overhandigt?
Abonneren op:
Posts (Atom)
