woensdag 6 januari 2010

2009 en de liefde

het was een mooi jaar
het was een absoluut bijzonder jaar

het was het jaar waarin ik alleen maar onvoldoendes haalde, vlak voor het moment waarop me verteld werd dat ik maar beter met school kon stoppen. het was dat moment waarop je me vasthield en plots alle woede uit me wegzakte, gewoon omdat jij er was.

het was het jaar waarin je me vertelde over werelden die er altijd al waren maar waar ik geen oog voor had gehad. waardoor ik opeens begreep waarom ik me bij de ene vriend altijd zo down, moe en leeggezogen ga voelen (hij zuigt me leeg..)

2009 was het jaar waarin ik er versteld van stond dat er zoveel liefde in één persoon kan zitten, waarin ik geprobeerd heb om dit keer behalve te nemen, ook iets terug te geven. zonder al te veel succes, maar bewustwording is ook belangrijk

want dit was het jaar van de bewustwording en de confrontatie: hoewel ik nog altijd wegkijk wanneer ik mezelf tegen kom, kijkt er nu iemand dwars door alle maskers heen.

het was het jaar waarin ik ontdekte dat er ook liefdevolle families bestaan waarin je aandacht voor elkaar hebt en hoewel het af en toe een strijd is met je moeder, mag ze best weten dat ik enorm van haar hou en dat ik me ondanks alles voorzichtig geaccepteerd ga voelen

het was ook het jaar waarin we teveel op elkaars lip zaten, waar we dingen deden waarvan we heel goed wisten dat ze niet goed waren, waarin we grenzen verlegden die al te ruim waren, waar we beiden gek van werden waardoor nu een schade is ontstaan. want eerlijk, 2009 was niet het jaar van de beste communicatie

en nou zeg je dat deze schade niet te herstellen valt.
en nou communiceren we nog steeds niet.
en nou klink je, in je verhalen, alsof je het uitmaakt in stappen
en nou weet ik niet wat ik moet denken

want 2009 was een bijzonder jaar, ik ben je dankbaar voor alles dat je me hebt willen geven (waarvan ik niet zeg dat het aangekomen is) en voor alles wat ik ongevraagd van je heb kunnen nemen (waarvan ik niet zeg dat het goed is), maar 2010, nu meteen, is het moment van evaluatie

ik zeg niet dat ik het red zonder jou, maar ik wil niet verder met iemand die er geen leven in ziet