donderdag 23 april 2009

vermoeidheid door vitaminetekorten

ik mis je
en dat maakt me zo moe!

ik heb niet héél lang met je opgetrokken
wel erg intensief
maar na een een jaartje was het algauw over
of na anderhalf jaar
of na twee jaar misschien

onze eerste ontmoeting is twee jaar geleden
onze derde ontmoeting
zes weken later
bijna twee jaar

ik begrijp niet
ik begrijp wel
je bent zo anders
ik kon niet met je omgaan
je begreep me zo slecht
dat je me constant pijn deed

ik begrijp niet
maar ik begrijp
je hield van me
ik ben zo anders
je kon niet met me omgaan
ik begreep genoeg
om te weten dat ik 1 van de weinigen was
die je geen pijn deed

je was zo anders
dat ik niet met je kon

maar je was zo anders
dat ik je nodig had en
dat ik niet zonder je kon

en hoe mooi de wereld ook is
ik blijf aan je denken
hoeveel ik ook krijg
wat jij me niet kon geven
ik vind het nog steeds bijzonder
wat je me probeerde te geven

en een ander die beter bij me past
mist zoveel
van wat jij voor me was

ik mis je
en dat maakt me zo moe!

Geen opmerkingen: