tattoo's, treinen en een man die me normaal behandelt

woensdag
ik ben bij je of jij bij mij. Ik praat met je. Over je vriendinnetje. Ik vind het moeilijk, moet me steeds beheersen om je niet te bespringen. Jij bent gelukkig. Je gedraagt je normaal tegenover me, als ben ik een kennis van je, iemand voor je niet veel voelt (of hebt gevoeld). Iemand die je niet tot wanhoop heeft gedreven maar met wie je best leuk kunt praten.

Ik weet niet goed wat ik met je aanmoet. Ik roep dingen, gemene dingen waarvan jij niet weet dat ze gemeen zijn. Of misschien zijn ze pas gemeen als je ze zo opvat, want ik weet dat ik ze roep uit wanhoop. (HOE HEB IK JE KUNNEN VERLIEZEN!?)

donderdag
ik ben bij je of jij bij mij. Ik praat met je, met jullie want je vriendinnetje is erbij. Nu weet ik helemaal niet meer wat ik gezegd heb en wat ik heb willen zeggen. Ik zie niet meer het verschil tussen wat er gebeurde en wat er had kunnen gebeuren. Ik herinner me dat ik kwaad ben geweest over de situatie rond Daniëlle, het feit dat jij haar niet mocht maar nu wel een vriendinnetje hebt dat ook het etiket ADD draagt en dat ook hsp is. Die term is gevallen: hsp. Ik weet niet hoe, ik weet niet wat. Jullie zitten daar samen heel gewoon te zijn, rustig met me te praten en ik probeer te verbergen dat het zoveel met me doet dat ik alle kanten op stuiter.

vrijdag
ik ga met de trein met een meisje dat ik net heb leren kennen. Ik weet niet hoe ze heet, ik weet niet waar ik haar van ken en ik weet niet waarom ik aan haar vast zit, maar ik ga met de trein en zij gaat met me mee. We zitten op een vierpersoonsplaats, zo'n groepje. Zij zit naast het raam, vooruit, ik zit naast haar. Tegenover me zit hij, het onderwerp van mijn blog, naast hem zit zijn vriendinnetje. Het vriendinetje dat de hele reis niets zegt. Hij heeft zijn bovenlichaam ontbloot, het is bruin, rond en weinig behaard. (Ik ken hem als bleek/ r0od, een beetje behaard, klam, niet zo glimmend en blubberend, niet rond.. waarom zijn sommige dikke buiken rond als de eigenaar ervan niet zwanger is?) Hij laat een tattoo zien die loopt vanaf de onderkant van zijn rechterborst tot vlak onder zijn navel. Het is een organisch iets, zwarte lijnen een soort van tribal. Hij vertelt er iets over.. Ik zeg tegen het meisje naast me dat ik weg wil. Ik wil niet in deze trein. En ik wil al helemaal niet tegenover mijn half naakte ex zitten die me alle kanten van zijn lichaam laat zien terwijl zijn nieuwe vlam er naast zit! Het meisje zegt dat ik me niet aan moet stellen. Ik moet blijven zitten. En meneer praat verder, hij hoort de gesprekken tussen mij en mijn nieuwe kennis niet.. Hij vertelt dat zijn vriendinnetje een tattoo heeft onderworpen, een tattoo voor mij en die zit op zijn kont..! En inderdaad, hij laat het zien: er zit een tattoo op zijn linkerbil. Het is een soort mandala, dikke zwarte lijnen en vakjes die felrood en knalgeel zijn ingekleurd. Het is een tattoo die iets zegt over mijn onzekerheid, zegt hij, de tattoo zal me helpen om dit te overwinnen, gewoon omdat zijn vriendinnetje deze onzekerheid erkent heeft, zelf is zij ook onzeker namelijk..

nu
1 ik praat met hem op een gewone manier, hij kan dat, ik niet
2 ik praat met hem en zijn vriendin op een gewone manier, zij kunnen dat, ik niet
3 ik praat met een ontklede hem op een gewone manier, hij kan dat, ik wil weg, ik kan dit niet
4 WHATTHEFUCK IS GONNA HAPPEN NEXT