ik ben zo kwaad op je
je frustreert me door steeds zo lief tegen me te doen
je frustreert me door gewoon bij me weg te lopen
je frustreert me door niet heel kwaad op me te zijn
je frustreert me door niet naar me te luisteren
je frustreert me door je leven te leven
je frustreert em door me aan te raken
je frustreert em door tegen me te pratne
je frustreert me door contact met me te houden
je frustreert me door niet tegne me te praten
je frustreert me door geen contact met me te houden, totdat ik denk dat we geen contact meer hebben
en je verwart me wanneer blijkt dat je toch contact met me onderhoudt
ik ben zo kwaad op je
je was mijn vriend
voor altijd
vol overtuiging
je zou me nooit alten gaan
je zou oneindig op me wachten
je hield van me
je was er voor me
je was trots op me
op mij alleen
ik kon niets
ik was niets
ik communiceerde niet
ik was bang
ik was bang voor alles
ik ben traag
ik verneukte je met woorden
die ik sprak of niet sprak uit angst
bijna net zoveel als jij mij verneukte met je lompheid
maar je probeerde
en eigenlijk
probeerde ik ook
verder dan ik kon
zoveel dat het me kapot maakte
maar ik hield van je
en jij hield van mij
je ging voor me
je was trouw, hoe onmogelijk ik ook was
je koos mijn kant, hoe onredelijk ook
je was er altijd en je had alles voor me over
EN NOU..
IS HET OVER!!
het maakt me zó kwaad!
je praat tegen me
zonder me te willen
je kijkt naar me
zonder me te willen zien
je houdt contact met me
zonder dat er contact kan of mag blijven bestaan
zondag 7 december 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten