iets netjes in maat froukje

Ik heb een hekel aan winkelen!
Ik heb een enorme hekel aan winkelen

Twee weken geleden heb ik het nog geprobeerd, ik de stad in want mijn beppe lag op sterven en ik moest kleren hebben voor de begrafenis. Ik keek een paar winkels in, ik verzette mijn zinnen en ik stapte er ééntje binnen. Ik keek in de rekken, maar ik vond niets. Doodchagarijnig ben ik die winkel weer uitgelopen.

Op een bepaalde manier vind ik winkelen zó verschrikkelijk dat ik na tien minuten de hele dag chagarijnig ben. En kwaad!

Vandaag heb ik het geprobeerd. Mijn beppe is gestorven en ik moet op begrafenis. Ik kan er niet meer om heen. Ik móet op begrafenis en het zou leuk zijn als ik iets fatsoenlijks droeg.

Ik ben in de winkelstraat in gegaan. Ik heb hier in alle winkels gekeken die een beetje in aanmerking kwamen. Maar als ik iets zoek.. maakt niet uit was het is, een vest, een spijkerbroek of "iets wat er een beetje netjes uitziet" voor de begrafenis, kan ik niets vinden. Alles is duur en niets is leuk? Ik zie knalroze dr Martens voor honderd euro, nog een keer voor honder euro maar mét 25% korting. Niet zo geschikt.. eerst maar es zien hoeveel geld ik over heb als ik een outfit gescoord heb. Ik zie een broek die ik leuk vind, niet één die geschikt is, maar ik heb altijd een hekel aan winkelen dus ik kan 'm best voor een ander doeleind meenemen, maar natuurlijk.. de grootste maat is mij net te klein! Ik zie een jurkje van het soort dat ik niet hoef te passen.. mag ik het kopen omdat ik eruit scheur. En ik heb een hekel aan winkels waar de grootste maat mij te klein is! (En ik weiger af te vallen voor een stomme winkel waar men ervan uitgaat dat er geen mensen met een grotere maat dan 38 bestaan! Van lijnen word ik ongelukkig en van ongelukkig zijn kom ik aan..)

Ik banjer door de drukte. Ik krijg er hoofdpijn van. Ik vind neit wat ik zoek en ik word zó kwaad wanneer mijn moeder belt: ja, maar je hebt toch wel dat éne t-shirt en dan trek je die aan met die en die broek.. dat kan best! Nee mam.. Als het de begrafenis van één of andere achterbuurman zou zijn die ik niet ken, dán trek ik het t-shirt aan dat mij vijf jaar geleden paste! Dán wil ik best in die ouwe broek gaan.. Dan maken de pluisjes mij niet uit, maar dit is anders.

Ik ga niet in een t-shirt wat ik ergens in een ver verleden voor twaalf euro heb gekocht. Niet omdat ik het ergens in een ver verleden voor twaalf euro heb gekohct, maar omdat het te lang geleden is, omdat ik toendertijd nog een iets andere maat had en het er nu dus niet zo leuk meer uitziet. Als ik dan boos ben, op alle winkels die ik maar kan vinden en op het feit dat er allemaal mensen zijn en omdat ik gewoon een simpele vraag heb waar ik het aanbod neit bij kan vinden en om.. alles! Dan maakt het me extra kwaad wanneer mijn moeder zegt dat ik geen gelijk heb, dat ik heus wel kleren héb!

Ik heb gewoon een hekel aan winkelen!